Piękne samobójczynie Lynn Weingarten

,,Ogień to głodna, żarłoczna bestia, pochłaniająca wszystko na swojej drodze. W jakiś sposób dostał się do mojego wnętrza i dusi mnie od środka." 



Piękne samobójczynie ,Lynn Weingarten, tłum. Maria Kabat




Książka od wydawnictwa: Dadada.pl 
Wydawnictwo Feeria Young
Autor: Lynn Weingarten
Tłumacz: Maria Kabat
Data premiery: 15.02.2018 
Liczba stron: 336
Oprawa: miękka
Gatunek: thriller psychologiczny
Ocena: 4/6



Nie przypuszczałam, że taka niepozorna książka może aż tak zaskoczyć. Historia ta swoją premierę miała dosyć niedawno, bo piętnastego lutego, więc może dlatego jeszcze nie jest aż tak znana i wyczekiwana. Mi osobiście bardzo przypadła do gustu. Jest to już drugi thriller psychologiczny, jaki czytałam ostatnimi czasy, więc nabrałam już co nieco rozeznania w tej tematyce. 
Zestawiając ją jednak z poprzedniczką (Surogatka) uważam, że jest troszkę słabsza, jednak nadal na wysokim poziomie. 
Piękne samobójczynie są skierowane bardziej do młodzieży, nastolatków. Choć wydaję mi się, że każda przeciętna osoba może sięgnąć po takiego rodzaju pozycję.
Skoro to thriller psychologiczny to mogę powiedzieć, że trzyma w napięciu, zaskakuje, szokuje i stawia nas na nogi. Jeżeli jesteś fanem takiego rodzaju książek, to zdecydowanie musisz ją przeczytać!

Postacie

W książce nie występuje za wiele postaci, fabuła jest raczej skupiona wokół dwóch głównych dziewczyn, nastolatek, przyjaciółek, które żywią do siebie ogromną przyjaźń
June - jest to jedna z głównych bohaterek książki. Typowa, przeciętna dziewczyna. Mieszka z mamą, która nigdy się nią nie interesuje. June poszukuje w swoim życiu kogoś bliskiego i tak też się staje, trafia na Delię. Ich znajomość nie musi trwać długo, aby mogły stać się prawdziwymi przyjaciółkami z własnymi sekretami. June zazwyczaj żyje w cieniu Delii. Jest raczej tą spokojną duszą, opanowaną, nie lubi rzucać się w oczy.
Delia -  jest to przykład typowej dziewczyny, która uwielbia być w centrum uwagi. Jest lubiana przez wszystkich, ponieważ robi wokół siebie bardzo dużo szumu i zamieszania. Uwielbia imprezować, pić alkohol, uprawiać seks, spotykać się z przyjaciółmi i umawiać się na randki. Nienawidzi swojego domu, matki i ojczyma. Nie potrafi się z nimi dogadać, dlatego większość czasu spędza z przyjaciółką. Większość znajomych postrzega ją jako szaloną.


Poboczne postacie

Ryan - bliski przyjaciel dziewczyn, chłopak June. Delia uważa, że nie jest on odpowiedni dla jej przyjaciółki.
Jeremiah- chłopak Delii. 
Ashling - bliska znajoma, przyjaciółka Delii, dowiadujemy się o niej dopiero w połowie historii.



Historia, fabuła 

Zdecydowanie nie jest to jedna z najprostszych książek. Wiele incydentów, sytuacji może nas w tej historii zaskoczyć, sprawić, że przeżyjemy dosłownie szok. 
June jest przeciętną dziewczyną, od zawsze marzyła aby mieć przy sobie kogoś bliskiego. W jej domu nie układało się najlepiej, nie miała wsparcia w matce, dlatego poszukiwała dla siebie prawdziwej przyjaciółki. I pewnego razu tak też się dzieje. 
June poznaje Delię. Obie są sobą oczarowane i już po krótkim czasie stają się dla siebie kimś więcej niż tylko zwykłymi koleżankami.

,,Przerodził się w nieskończoną, wygłodniałą pustkę, nadal bolesną."

Z początku sytuacja wydaję się być prosta, jest to tylko zwykła, przeciętna przyjaźń, jednak z czasem zaczyna być dla June coraz bardziej zagmatwana i niejasna. 
Dziewczyny mają wspólne tajemnice, sekrety, o których nikt nie ma zielonego pojęcia. Po kilkuletniej przyjaźni Delia zaczyna zachowywać się dosyć dziwnie. Spotyka się z coraz większą ilością chłopaków, mówi o rzeczach, które sprawiają, że June zaczyna się coraz bardziej bać. 

Wie też, że musi zakończyć przyjaźń, zanim stanie się coś naprawdę złego.  Dodatkowo na drodze pojawia się Ryan, który jest z w związku z June. Zaś Delia nie jest z tego zadowolona, podkreśla wiele razy, że nie jest to chłopak dla niej. 

June coraz bardziej czuje, że jej przyjaciółka niszczy ją, zatruwa, dlatego ucina z nią kontakt.
Po pewnym czasie Delia dzwoni do niej w sylwestra i zostawia na poczcie tajemnicze nagranie, którego June oczywiście w porę nie odsłuchuje. Skutki są katastrofalne. 
Za kilka dni wszyscy dowiadują się, że Delia nie żyje, popełniła samobójstwo. Jest to dla wszystkich ogromny wstrząs, wszyscy zaczynają się bać, są przerażeni tą sytuacją, która nigdy wcześniej nie miała miejsca w ich miasteczku.
June dowiaduje się, że Delia spłonęła w starej szopie na tyłach swojego domu. Zna jednak swoją przyjaciółkę na tyle, że nie jest w stanie w to uwierzyć. Wie, że Delia panicznie bała się ciemności a przede  wszystkim ognia. 

,,Zakończenia nerwowe wypalają dziury w mózgu i wgryzają się w przestrzeń, w czas. Tu. I tu. Ogień. Ogień. Ogień. Ogień."

Po woli June zaczyna węszyć, stara się rozwiązać zagadkę śmierci swojej najlepszej przyjaciółki.



Moja opinia, odczucia

Według mnie historia ta jest trudna, miejscami zagmatwana, przerażająca. Odkrywa przed nami historię przyjaźni, pokazuje jak silna potrafi być. Pokazuje również przed nami poświęcenie dla drugiej osoby, jak daleko jesteśmy się w stanie posunąć, aby pomóc komuś na kim bardzo nam zależy? 
Jak zaczynałam czytać tę książkę, to nie przypuszczałam, że będzie ona aż taka zagadkowa, miejscami ciężka, może też trochę nierealistyczna? To co spotyka głównych bohaterów, to jakie życie prowadzą, to gdzie mieszkają i co robią w wolnym czasie może wydawać się nie do końca jasne. 
Ponadto młodzi bohaterowie podejmują się czynów, które momentami są przerażające, sięgają na miarę zbrodniarzy XXI wieku. To może wydawać się nieco dziwne i niejasne. Nastolatkowie zazwyczaj nie mają w tak młodym wieku takich problemów. Jednak jest to tylko książka, a w dodatku thriller psychologiczny, który ma za zadanie szokować, więc myślę, że jest to w tym przypadku jak najbardziej normalne. To tylko moje odczucia, każdy może mieć inne po przeczytaniu takiego rodzaju historii. 
Poza tym książka jest bardzo dobrze napisana, fabuła nie wydaje się być jakoś szczególnie skomplikowana. Nie musimy się trudzić, aby zrozumieć treść. W większości wszystko jest jasne i precyzyjnie sformułowane. 
Postacie, które są ukazane w historii są różnobarwne. Nie ma dwóch podobnych osobowości. Każdy w tej książce tworzy swój odrębny świat, dodatkowo ma swoje cechy charakteru, jest inny. Bardzo dobrze widać to na zasadzie kontrastu u głównych bohaterek - June i Delii. Tak dużo je łączy, są tak blisko siebie, a tak naprawdę w momencie śmierci okazuje się, że June mało co wiedziała o życiu swojej koleżanki. Małymi krokami poznaje prawdziwą historię Delii. Momentami też sama przeżywa przemianę, zaczyna postrzegać rzeczy, na które wcześniej nigdy nie zwracała uwagi. 
Książka, tak jak wcześniej mówiłam, jest skierowana przede wszystkim do młodszych czytelników, przedział ok. 16 - 22. Jednak nie jest to reguła. Wydaję mi się, że jeżeli ktoś jest fanem serialu Pretty Little Liars ( Słodkie kłamstewka), to zdecydowanie powinien przeczytać tę książkę. 






Za darmowy egzemplarz do recenzji chciałabym podziękować wydawnictwu dadada.












,,Surogatka” Louise Jensen

Znasz to uczucie? Kiedy zależy Ci na czymś tak bardzo, że byłabyś gotowa za to zabić? 
,,Surogatka” Louise Jensen
tłum. Aga Zano



Wydawca: Burda książki
Autor: Louise Jensen
Tłumacz: Aga Zano
Data premiery: 28.02.2018
Liczba stron: 400
Oprawa: Miękka
Cena detaliczna: 39,90
Ocena: 6/6 !



Jestem pod ogromnym wrażeniem. Jest to jedna z najlepszych thrillerów psychologicznych, jaki zdarzyło mi się ostatnimi czasy przeczytać. Bardzo żałuję, że dopiero teraz odkryłam twórczość Louise Jensen. Zdecydowanie jest to jedna z najlepszych pisarek z jakimi miałam do czynienia. Autorka ta wydała również w latach wcześniejszych książki ,,Prezent” oraz ,,Siostra”, z którymi na pewno muszę się zapoznać i przeczytać.  Nie mam pojęcia czy poprzedniczki ,,Surogatki” są tak samo dobre, ale ufając Louise mogę je również polecić.
Na pierwszy rzut oka może wydawać nam się, że jest to przeciętna historia. Poznajemy główną bohaterkę, która tylko z pozoru jest szczęśliwa. Ma ogromny dom, dobrą pracę, wspaniałego męża, więc czego jeszcze może chcieć? Jak się okazuje to jednak nie wszystko. Kat marzy o dziecku, którego nie może mieć.  Większość czasu małżeństwo poświęca na walkę o adopcję. Prawda jest drastyczna, okazuje się to być zwyczajnie niemożliwe. Za każdym razem odnoszą porażkę. Nick – mąż Kat, zaczyna być coraz bardziej dziwny, żona przeczuwa, że może tutaj chodzić o dziecko, albo o zdradę. Ponadto w tym samym czasie główna bohaterka spotyka na swojej drodze Lisę – dawną, najlepszą przyjaciółkę sprzed lat. Wtedy też wszystkie jej mroczne wspomnienia i wizje zaczynają ponownie w niej żyć. Po woli poznajemy również losy Kat, jej przyjaciół z młodych lat, oraz dowiadujemy się  o tym, że miała bardzo trudne i ciężkie życie. Poznajemy również historie jej dawnego chłopaka, który był bratem Lisy.  
Cofnięcie się w lata młodości jest dla Kat bardzo ciężkie ale i niebezpieczne. Codziennie dręczą ją mroczne wizje, dodatkowo nie może uwolnić się od płaczu dziecka, który nieustannie rozbrzmiewa w jej głowie.
Już samo pojawienie się Lisy jest dla głównej bohaterki nieco dziwne. Okazuje się, że jest ona surogatką, przez co jest w stanie pomóc Kat i jej mężowi.  Z początku bohaterka jest ślepo zapatrzona w Lisę, wierzy jej, nawet początkowo oddaje wszystkie swoje oszczędności na nienarodzone jeszcze dziecko. Dla Kat jednak nie liczą się pieniądze, dobro męża czy swoje. Ona za wszelką cenę pragnie mieć dziecko.

Po raz pierwszy uświadamiam sobie ,że nie tylko kocham to dziecko, ale cała jestem miłością. Jestem mamą.

Nie dostrzega wokół siebie wszystkich wydarzeń jakie się rozgrywają, jest ślepo zapatrzona w przyjaciółkę i dziecko. Stopniowo jednak zaczyna zauważać, że wydarzenia jakie się wokół niej rozgrywają nie wróżą nic dobrego. Lisa zaczyna zachowywać się dziwnie, tak jakby coś przed nią ukrywała, jej znajomi również mają coś przed nią do ukrycia, a jej mąż jest ciągle nieobecny. Czuje, że wszystko w życiu jej się sypie, zaś jedyną bezpieczną ostoją jest pokój dziecka, który już zdążyła urządzić. Kolejną rzeczą jakiej nie może przyjąć do wiadomości jest fakt, że mogłaby stracić kolejne dziecko. Jest już tak silnie uzależniona od tej myśli, że nie może sobie z tym poradzić, stąd pojawiają się w jej głowie mroczne wizje.

Nie jestem potworem. Nie jestem. Chcę, tylko uciszyć ten płacz. Czy to naprawdę coś złego?

Autorka wykreowała przed nami niesamowity świat z fantastycznymi postaciami. Nigdy nie pomyślałabym, że z takiej historii może powstać coś tak zaskakującego, zawiłego i szokującego. Każda z postaci w książce niby z pozoru nic nie wnosi, nic nie zmienia, a jednak okazuje się,  że wiele daje. Z początku zaczynamy nawet zastanawiać się jak te wszystkie osoby zawarte w historii mogą być ze sobą powiązane, co je łączy, co dzieli. Wiele rzeczy może być dla nas z początku niezrozumiałych, niejasnych. Autorka wprowadziła zabieg retrospekcji Kat i jej męża, dzięki czemu wszystko zaczyna układać nam się w logiczną całość. Jest to dosyć istotne, że fabuła jest przedstawiona z punktu wydarzeń sprzed kilkunastu lat i teraźniejszych, na zasadzie kontrastu. Bardzo nam to ułatwia zrozumienie historii, zapoznanie się z bohaterami. Pozwala nam też na głębsze poznanie Kat i Nicka oraz ich życiowych losów, które tak naprawdę zostały połączone i naznaczone już bardzo dawno temu.
Bohaterowie w tej książce również są bardzo dobrze wykreowani. Mogłabym nawet rzec, że w sposób idealny. Żadna z postaci nie denerwowała mnie, nie irytowała, była niejasna czy też niezrozumiała. Poznajemy również traumatyczne losy z przeszłości Kat i Nicka, przez co mamy szansę nie tylko lepiej wdrążyć się w ich życie, ale również lepiej ich zrozumieć. To nam wiele ułatwia, ponieważ dzięki temu, że znamy ich przeszłość, to zaczynamy rozumieć ich zachowanie i decyzje jakie podejmują w teraźniejszości. Myślę, że gdyby nie to, na pewno nie lubiłabym Nicka.
Fabuła oraz historia również są precyzyjne. Całość jak i historia opowiadania są tak dobrze przemyślane i skonstruowane, że nawet nie ma szans aby coś źle zrozumieć, lub coś przeoczyć.
Podsumowując, uważam, że jest to jeden z najlepszych thrillerów psychologicznych, jakie ostatnio czytałam. Wszystko w tej książce idealnie do siebie pasuje, bohaterowie, fabuła, opowiadanie, ogólna całość współgra ze sobą dostarczając nam niesamowitą historię pełną wrażeń, emocji i szoku.









Dziękuję za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki wydawnictwu Burda.









Wszyscy powinniśmy przynajmniej raz w życiu dostać owację na stojąco, bo przecież każdy z nas zwycięża ten świat. R. J. Palacio ,,Cudowny chłopak”

Wszyscy powinniśmy przynajmniej raz w życiu dostać owację na stojąco, bo przecież każdy z nas zwycięża ten świat. 


R. J. Palacio ,,Cudowny chłopak”


Wydawca: Albatros
Autor: R. J. Palacio
Data wydania:  2017 ( II wydanie )
Liczba stron: 414
Oprawa: Miękka
Cena detaliczna: 35,90
Ocena: 6/6

Przyznam, że po raz pierwszy spotkałam się z twórczością R. J. Palacio. Z początku myślałam, że jest to kolejna przereklamowana książka. Z czasem jednak zaczęłam interesować się historią głównego bohatera – Augusta, który szczerze poruszył mnie. Jako, że sama jestem obecnie w ciąży, stwierdziłam, że jednak warto przeczytać książkę dotyczącą  historii życia bohatera – dziecka. Ale jakiego dziecka? Niezwykłego, cudownego.
Zawsze przed czytaniem danej lektury, najpierw poszukuję informacji dotyczącej pisarki. W tym przypadku przekonałam się, że R.J. Palacio to przeciętna kobieta, grafik komputerowy. Do napisania tej historii zainspirowało ją przypadkowe spotkanie z pewnym chłopcem, który wyglądał tak jak nasz bohater książki – August. Czy udało się autorce odnieść sukces? Zdecydowanie!
Jestem szczerze poruszona takiego rodzaju historią. Jest to niezwykle trudna i ciężka książka z perspektywy przeciętnego czytelnika. Myślę, że ludzie, którzy nie mają takich problemów, po prostu nigdy nie zdają sobie sprawy jak ciężko mają w życiu takie osoby. Ta książka doskonale to udowadnia i pokazuje nam cały obraz na daną sytuację z perspektywy chłopca, który opowiada o swoim życiu.
Kim jest August? Z pozoru wydaje się być przeciętnym młodym człowiekiem, który powinien chodzić do szkoły, bawić się z rówieśnikami, odrabiać lekcje i korzystać z młodocianego życia. Jego życie jednak bardzo różni się od  przeciętnego dziecka. Czym? A mianowicie August jest niezwykły. Od narodzin ma zniekształconą twarz, zaś lekarze nawet sami nie wiedzą co mu dokładnie jest. Już od samego początku przechodził bardzo trudne, męczące i bolesne operacje, które miały mu pomóc. Na niewiele się zdały. Główny bohater i tak nie wygląda jak przeciętne dziecko. W świecie rodziny, przyjaciół, siostry  i ukochanego psa – Daisy, czuje się idealnie. Ma poczucie bezpieczeństwa, nie jest zagrożony, wie, że tutaj nikt nie będzie się z niego naśmiewał. Sytuacja diametralnie zmienia się, kiedy August wychodzi na ulicę. Zewsząd otaczają go obcy ludzie, który ciągle go obserwują. Bohater w książce opisuje, że reakcje takiego przeciętnego człowieka są różne.

,,Ale moim zdaniem i zdaniem taty na ziemi jest więcej dobrych ludzi niż złych, a dobrzy ludzie troszczą się o innych i pilnują, żeby nie spotkało ich nic złego.”

 Starsi ludzie zazwyczaj patrzą się przez chwilę, ale po pewnym czasie odwracają wzrok. Gorzej jest z dziećmi, które nie potrafią ukryć emocji. Augusta męczy to, często ukrywa się pod długą czupryną włosów, ewentualnie zakłada na głowę przebranie – kask kosmonauty. W głębi serca i tak wie, że nic nie jest w stanie uchronić go przed złem tego świata.
Najgorszy szok przeżywa, kiedy dowiaduje się, że od następnego roku jego rodzice zapisują go do szkoły.  Jest to dla niego niewyobrażalna sytuacja, bo wie z czym będzie musiał się zetknąć i zmierzyć.

,,Jakie to dziwne, że człowiek przeżywa najgorszy wieczór w swoim życiu, ale dla innych ludzi ten wieczór jest całkiem zwyczajny.”

 Tak jak myślał, szkoła jest dla niego bardzo ciężka. Ludzie, a przede wszystkim inne dzieci naśmiewają się z niego, jest samotny, nie zna nikogo. Sytuacja jednak z czasem się zmienia, poznaje kilka osób, które nie oceniają go przez pryzmat wyglądu.

,,Największym człowiekiem jest ten kto swoją siłą potrafi porwać najwięcej serc, okazując swoje serce.

    Książka jest prowadzona w narracji pamiętnikarskiej. Na samym początku poznajemy głównego bohatera, który opowiada o swoim życiu, o trudnościach, o szkole. Z czasem kolejne rozdziały są przedstawione z perspektywy innych osób. Autorka zastosowała ten zabieg celowo, jednak według mnie jest on precyzyjny. Dzięki niemu możemy poznać losy głównego bohatera z różnych perspektyw, z różnych punktów i od każdej strony. Każdy postrzega go zupełnie inaczej. Czasami opowiadają o nim jego przyjaciele i rodzina, np. siostra Via, zaś czasami są to jego wrogowie, np. Julian ( z początku kolega, który tylko udawał, że lubi Augusta).
Rozdziały występujące w książce są bardzo krótkie. Według mnie to fantastyczna sprawa, ponieważ o wiele lepiej czyta się takie króciutkie opisy z przebiegu, np. jednego dnia. Czasami są to rozdzialiki nie przekraczające nawet jednej strony. Było to bardzo ułatwiające, ponieważ dzięki temu, że historyjki były krótkie, to miałam wrażenie, że książka jest bardzo krótka i o wiele szybciej się ją czyta.
Jest to jedna z historii, która wywarła na mnie ogromne wrażenie. W tej opowieści August nie był jakimś super bohaterem, zaś opowiadania nie były niezwykle emocjonujące, fantastyczne, itp. Ta książka jest przeciętna, pokazuje historię chłopca, który musi się zmierzyć z okrutnym światem, a przede wszystkim z ludźmi, którzy na każdym kroku bardzo go ranią. Opowiadania te są tak niezwykle poruszające, że momentami wzruszałam się. Było mi żal Augusta. To tylko dziecko, które nie jest niczemu winne. Prawdziwi w tej książce okazali się ci, którzy postanowili dać szansę bohaterowi i poznać go, a nie przekreślać go za jego wygląd.

Myślę, że Wy również musicie poznać historię Augusta, jego rodziny oraz przyjaciół. Gwarantuję Wam, że przeżyjecie niesamowitą przygodę.





To było niesamowite, jak drugi człowiek sprawiał, że twoje życie staje się łatwiejsze. ,,Jak powietrze” Agata Czykierda-Grabowska”.

To było niesamowite, jak drugi człowiek sprawiał, że twoje życie staje się łatwiejsze. ,,Jak powietrze” Agata Czykierda-Grabowska”.



Wydawca: OMG books
Data wydania:  2016
Liczba stron: 478
Powieść:  polskie New adult
Oprawa: Miękka
Cena detaliczna: 39,90
Ocena książki: 4/6

Agata Czykierda-Grabowska pojawiła się całkiem niedawno na polskim rynku, a już udało jej się zebrać całkiem sporą grupę fanów. Szczerze? Nie dziwię się. To naprawdę bardzo dobra, polska pisarka, która mnie zaskoczyła. Bardzo rzadko sięgam po takiego rodzaju polską twórczość. W tym przypadku przyciągnęła mnie okładka książki. Nie będę ukrywać, że jest ona przepiękna! To jedna z najpiękniej wydanych książek, tym bardziej polskich. Wcześniej nikt nie namawiał mnie do przeczytania tej opowieści, po prostu pewnego razu znalazłam ją na półce w Empiku, zaś niedawno kupiłam ją na stronie internetowej z używanymi książkami.
Jestem naprawdę pod ogromnym wrażeniem. To bardzo dobra książka o wzajemnym zrozumieniu, o ogromnej miłości ale przede wszystkim o sile, jaka drzemie w człowieku. Autorka wprowadziła nas do swojego przeciętnego świata, zwykły, przeciętny chłopak ma wypadek. Wpada pod koła auta, którego właścicielką jest piękna kobieta. Ona ma za sobą bardzo straszną i ciężką przeszłość, zaś on jeszcze gorszą. Ostatecznie, wychodzi jednak na to, że ich drogi połączyły się nie przez przypadek.

Twoje życie to rzeka. Płynie tylko w jednym kierunku i nikt nie jest w stanie jej zatrzymać. Gdy wpada do oceanu, przestaje być już rzeką, ale nie znika. Nie przestaje istnieć(...). Spójrz na ocean. Jest pełen rzek, które znalazły w nim swoje ujście. Moim domem jest ocean i kiedyś spotkamy się w nim wszyscy. Odnajdę cię wtedy i już nigdy się nie rozstaniemy(...).Kochaj i daj się kochać, a gdy kiedyś wpadniesz do oceanu, niczego nie będziesz żałować.

Dominik jest samotnikiem, mieszka w skromnym mieszkaniu wraz z dwójką rodzeństwa, znacznie młodszych od niego. Mieli oni bardzo ciężką przeszłość przez wzgląd na rodziców, dlatego to brat postanowił zostać opiekunem Hani i Kacpra. Stara się jakoś wiązać koniec z końcem, jednak nie zawsze wychodzi mu to najlepiej.
W momencie wypadku, dochodzi do spotkania Dominika wraz z Oliwią. Ta dziewczyna to jego kompletne przeciwieństwo. Jest piękna, bogata, ma duży dom, chłopaka Szymona, który jest według Dominika kompletnym dupkiem. Jednak okazuje się, że ta kobieta ma w sobie coś co sprawia, że mężczyzna zakochuje się w niej. Oliwia w zamian za spowodowanie wypadku, oferuje pomoc. Chce codziennie zajmować się jego rodzeństwem, ponieważ po tej kolizji Dominik ma złamaną nogę i nie jest w stanie wozić dzieci do przedszkola.
Z czasem główni bohaterowie stają się sobie bardzo bliscy. Hania i Kacper zaczynają uwielbiać Oliwię, zaś ta z kolei poświęca im coraz więcej czasu i staje się dla nich jak matka. Tak naprawdę przez cały czas Dominika i Oliwię męczy przeszłość. On – nigdy nie miał prawdziwych rodziców, prawdziwego domu, opieki i miłości, zaś Ona – straciła najbliższą osobę w życiu, swoją matkę, która była dla niej wszystkim. Czy takiego rodzaju ludzie są w stanie dogadać się ze sobą i pomóc sobie nawzajem?
Oliwię dzieli jeszcze jedna przeszkoda. A mianowicie jej chłopak Szymon, do którego już od dawna nic nie czuje. Nie umie jednak rozstać się z nim i powiedzieć mu, że nie mogą być już ze sobą dłużej. Dodatkowo dziewczyna nienawidzi spędzać czasu w swoim domu, który przypomina jej o braku matki. Ponadto codziennie musi spędzać czas z ojcem, którego nie jest w stanie zrozumieć, jest na niego zła, ponieważ ten po śmierci matki nie potrafił się nią odpowiednio zająć, odtrącał ją.
To wszystko jest dla Dominika i Oliwii bardzo ciężkie i trudne. Jak jednak się okazuje, tylko razem są w stanie znaleźć wspólną drogę.

Nie trzeba znać kogoś całe życie, żeby go poznać. Czasami wystarczą trzy tygodnie. Czasami wystarczy jedno spojrzenie.

   Jak powietrze to coś więcej niż tylko historia dwójki ludzi. W tej książce znajdziemy dokładny opis uczuć, przeżyć dwójki bohaterów. Sam tytuł sugeruje nam, że miłość jest dla nich powietrzem, czymś bez czego nie są w stanie żyć. Jest to szczególny rodzaj uczucia, które jest przedstawione z różnej perspektywy.
   Wprowadzenie przez autorkę tej charakterystycznej narracji, sprawia, że książkę czyta się o wiele łatwiej. Każdy punkt w fabule możemy poznać od strony Dominika i Oliwii osobno. Jest to niezwykle ważne, ponieważ możemy zobaczyć co każdy z bohaterów czuje w tym samym momencie, przez co mamy wrażenie, że czujemy dosłownie to samo co oni. Możemy się wcielić w ich dusze i poznać dokładnie ich zamiary i oblicza, oraz to co nimi kieruje.
  W książce nie występuje za dużo postaci. Zazwyczaj fabuła skupia się wokół Dominika, jego rodzeństwa oraz Oliwii. Zdarza się również, że często występuje postać ojca Oliwki, który w opowieści przechodzi wewnętrzną przemianę. W sumie można powiedzieć, że dokonuje się ona przez wzgląd na jego córkę oraz przez wydarzenia, które rozgrywają się wprost na naszych oczach.     Jest to dosyć istotne w opowieści, ponieważ dzięki temu wydarzeniu Oliwia też również ulega zmianie, przez co wpływa to na relacje z Dominikiem oraz jego rodziną.
   Co prawda fabuła sama w sobie nie jest jakaś niezwykle ekscytująca. Zwrot akcji jest zazwyczaj stopniowy. Fabuła raczej nie nabiera tempa, nie rozpędza się. Nic wielkiego się w tej historii zazwyczaj nie dzieje.  Jednak sposób w jakim Agata Czykierda-Grabowska opowiada nam o tych wydarzeniach, sprawia, że chcemy jeszcze więcej i więcej. Pisze ona swoje powieści ze stoickim spokojem, który na pewno rzuca się w oczy już po przeczytaniu kilku stron opowieści.  Potrafi jednak tak ułożyć fabułę i przedstawić nam bohaterów, że czytelnik jest zafascynowany wszystkimi elementami w książce.
  Jest to pierwsze polskie new adult jakie przeczytałam. Nie żałuję. Wiem, że ukazała się jeszcze jedna powieść Agaty, którą na pewno kiedyś przeczytam i zrecenzuję.